bijwerken tot

Workshop Claudia Schmidt in Hittbergen

Na Kirsten Müller ben ik Vrijdag’s naar Claudia Schmidt in Hittbergen gegaan.
Ik ben daar al vaker geweest en heb daar in hun fantastische tuin een prive plekje voor mijn caravan en mijn honden kenneltje.

Wat kan een mens zich nog meer wensen.

31 Juli en 01 Aug. vond de workshop plaats in een prachtig revier aan de Elbe.
Alles wat je hartje begeert is er: water, enorme vlaktes en bossages. Het wordt wellicht een beetje saai wat ik over “mijn” workshops te vertellen heb maar ook deze keer was het weer geweldig. Goede talentvolle honden en zeer gemotiveerde voorjagers. Een hond had een probleem met terugkomen naar zijn voorjager. Vooral met een dummy in de bek ging hij er eerst maar eens een poosje mee aan de haal. Tijdens de workshop hadden we al veel kunnen verbeteren maar op mijn verzoek is “het team” later nog eens prive terug gekomen in Hittbergen.
Daar hebben we op ons gemak het hele probleem nog eens rustig uitgeplozen om een “behandelplan” op te kunnen stellen. Het bleek dat ze thuis de hond niet duidelijk de grenzen aangaven. Als hij b.v. ergens stond te snuffelen werd er minstens drie keer gefloten om dan vervolgens op hem af te gaan om hem te grijpen en te straffen. Deze hond had snel geleerd “niet luisteren en wegwezen!”. We hebben het volgende plan bedacht, besproken en uitgevoerd : In een afgesloten weiland de hond “vrij” geven. Wachten tot hij ergens zeer geïnteresseerd snuffelt, hem dan één keer roepen. Komt hij niet direct dan moet de voorjager hem net zo lang “brullend” achtervolgen tot hij zich deemoedig toont . Dan moet de hond opnieuw “voor” geroepen worden en als hij bij de voorjager is een “volg” commando krijgen. Tijdens het volgen mag hij dan beloond worden d.m.v. het mogen dragen van een dummy. Na een korte “volg” oefening de dummy weer aan nemen en de hond weer vrij geven.
Zo gezegd, zo gedaan. En ja hoor……… het effect was verbijsterend! De voorjager had gelukkig een top conditie want ze moest wel vijf minuten hard achter hem aanrennen. De hond kon niet echt ver weg want de wei was niet zo groot maar toch….. vijf minuten rennen doe ik haar niet na. Uiteindelijk kromp hij in mekaar en de voorjaagster hield ook direct op met de achtervoging- riep de hond op normale toon bij zich en ging volgen. Belonen met dummy en de hond kwispelde alweer met lage staart en oortjes op “braaf” naar achteren. Daarna ging alles goed. Hij heeft dummy’s geapprteerd tussen spelende honden door, uit water geapporteerd, is bij een loopse teef weg geroepen enz enz, Nu moet ze dat natuurlijk thuis volhouden. Ik heb gezegd dat, als ze dit een maand super consequent vol houdt, is ze klaar. Ze is goed dus ze kan het.
Het weekend van 7 en 8 Aug. waren de broertjes Bollen uit België uitgenodigd door Claudia om Zaterdag een trainingsdag en Zondag een “trainings mock trial” te geven.

Ik heb de eerste ochtend met Mega mee gedaan en die middag met Bracken. Mega was goed in de “open klasse’. Alle dummy’s kwamen binnen. Maar ‘s middags was Bracke “der Hammer” in de beginners klasse!! Ik had aan Stef Bollen gevraagd of ik, als ik dacht dat het te veel voor Bracken zou worden, de groep mocht verlaten.
Hij vond Bracken weliswaar erg jong maar zei dat ik het zelf maar moest weten.
Nou, de dummy’s vlogen ons om de oren en er werd telkens geschoten en…….. Bracken bleef COOL. Een paar opdrachten zijn een beetje vereenvoudigd door Stef en Bracken deed het helemaal geweldig! Stef wilde de hond wel hebben en ‘s avonds aan tafel wist zijn broer (die de andere groep had) ook al van “die’en goeien hond”!

De tweede dag werd een “echte” mock trial gehouden.
Daaraan heb ik niet met een hond mee gedaan maar wel mee gelopen en “mee gekeurd”. Bracken zat veilig in de bus en Mega val ik met zulke dingen niet (meer) lastig.
15 honden deden mee. Het niveau was behoorlijk en de opdrachten waren spannend. In dit terrein kun je ook echt van alles bedenken. Enorme lange weilanden of stoppelvelden.
Water breed en smal. Dekking langs de kant. Het liep allemaal vlot en ik vond het geweldig om mee te lopen naast de keurmeester. Zonder hond kun je heel ontspannen alles in je opnemen en leren.
Ik was dus “deelnemer zonder hond”.
Nu heb ik nog 4 dagen vakantie hier bij Claudia en dan gaat het richting Engabrunn (bij Wenen) naar Herbert en Marion Steinschaden.