20 Januari zijn Tineke en ik naar het zuiden vertrokken. Al halverwege Frankrijk hadden we de zon gevonden en besloten direct naar Portugal door te reizen. De weers voorspellingen waren goed en dan moet je je kansen grijpen. Ergens in Frankrijk deed de waterpomp en de kachel het niet meer! Gelukkig vonden we een caravan garage die een nieuwe printplaat ergens plaatste en alles was (400,- euro later) weer in orde.
We vonden telkens mooie rustige plekken aan het strand om te staan. meestal rijden we van 10u tot 14.00 uur en zoeken dan een zonnig plekje uit de wind om te luieren. Een dag zijn we uren over hele smalle weggetjes gereden in zuid Spanje en lukte het helemaal niet om een plekje te vinden. We moesten zelfs ergens door een engte waar de camper echt maar precies doorheen kon en…… het bleek een doodlopende weg! Dus nogmaals door die engte. Ja, ik reed gelukkig! Van arremoede zijn we toen maar uren verder in Portugal naar een camping gegaan. De eerste keer op een camping. Nu blijkt dat de camper tijdens het rijden niet zijn accu’s oplaadt. Zolang we ‘s nachts op stroom staan is er niets aan de hand maar toch…. We moeten weer een garage zoeken.
Vandaag, Woensdag 1 Febr, gaan we bij mijn broer op bezoek die hier in Portugal een huis heeft. Gezellig!
Tussendoor puzzelen we, we lezen boeken en trainen met Bracken. het leven is zo slecht nog niet, nietwaar?
Ik zal binnenkort weer wat schrijven om jullie op de hoogte te houden.

Wat is het jaar weer omgevlogen!
Terugkijkend was het wel een heel bijzonder jaar: hele leuke seminaren, 7 weken Amerika, weer leuke seminaren, de eerste wedstrijden met Bracken. En dan……
JAGEN!
Ik heb genoten van Mega en Bracken als team tijdens alle picking-up dagen. Tineke heeft mijn honden ook vaak meegenomen en was (goddank) ook enthousiast over ze. Natuurlijk moet er aan Bracken nog wat geschaafd worden maar hij heeft veel kwaliteiten laten zien.
En natuurlijk mijn 65e verjaardag niet te vergeten. We hebben met goede vrienden een heerlijk feestje gehad in hotel “Oortjes hekke” in de Ooy (bij Nijmegen) Ze hebben me echt in het zonnetje gezet. Gezongen, toespraken, geschenken en Yana (mijn kleindochter) speelde zelfs een pracht stuk op de dwars fluit voor me.
Onvergetelijk!
Nu de feestdagen nog en dan………
naar het Zuiden, de zon opzoeken.
Van 20 Januari tot half Mei ben ik onderweg.
Ik wens iedereen goede kerstdagen en een heerlijk, gelukkig en gezond 2012.

Op 20 November was de laatste working test van het seizoen in Ottersum, georganiseerd door de Nova Scotia Duck Tolling Retriever Club Nederland. Ja, mond vol hé. Het was ontzettend mistig zodat ik extra vroeg ben weg gereden. De hele dag merkten we dat de honden weinig verwaaiing hadden en later op de dag hadden veel honden last van de lage zon als ze in de richting van de zon moesten markeren.
Mijn eerste opdracht was een markeer in ruig terrein. De vliegbaan van de dummy was niet helemaal te zien omdat er een dennnboom in het midden stond. Ze konden het begin zien en de valplek. Deze markeer had hij “op de spot”. Vervolgens moest er een verloren apport gedaan worden. Bracken moest ik twee keer terug in het zoekgebied sturen maar toen had hij de dummy dan ook. Ik was helemaal tevreden. Hij had niet “geraasd”
Bij proef twee hadden ze een sleepje voor ons bedacht. Een helper zat op 25 meter en schoot op de grond. Vandaar begon dan een sleep. Als de hond de dummy had en op de terugweg was werd er geschoten en een verleidings-dummy geworpen. Bracken was te wild om de sleep goed op te pakken. Hij “raasde” nu wel! Ik moest hem terug roepen en toen kwam het schot. Ondanks dat hij geen dummy in de bek had respecteerde hij de verleiding. Ik kon hem zo terug fluiten en vervolgens voor die verleiding inzetten. Prima! Proef drie was met water.
Er werd een dummy schuin aan de overkant in het water gegooid. Omdraaien en dan werd er een dummy op een helling gegooid. Daar zat wat riet voor zodat het voor de honden niet helemaal goed te zien was. Eerst het water en dan die land markeer. Het water was geen probleem. Maar…. de land-markeer wel! Hij moet 3 x vlak langs de dummy gesuisd zijn maar was te snel en kreeg geen verwaaiing. Ik heb nog gedirigeerd maar op de “territorium fluit” zocht hij te ruim en te onzorgvuldig. Een mooie oefening om aan te werken!
Proef vier was een markeer die vanuit een hutje geworpen werd. Bracken (en ik trouwens ook niet) heeft die dummy nooit gezien door de laaghangende zon. Ik wist waar hij zo ongeveer moest liggen omdat ik honden voor mij de dummy heb zien opnemen. Dus….. stop – rechts- territoriumfluit en hebbes. (Maar ja, dat is geen markeer)
Op de terugweg viel nog een dummy met schot als verleiding. Perfect gerespecteerd, gemarkeerd en geapporteerd.
Proef vijf was een dubbel verloren apport in het bos.
Andere honden zijn wellicht moe of slecht gemotiveerd om nog eens 2 x te gaan zoeken; Bracken niet. Hij zocht met verve en haalde de beide dummies vlot binnen. Niet geraasd!
Dat alles was goed voor een B1 met 69 punten.
Hij heeft dit jaar veel ervaring opgedaan en nu krijgt hij vakantie. We gaan nog wel een paar keer als picker up mee. Dat gaat echt geweldig! Hij is stil en steady op post en werkt als de beste. In het begin mocht hij alleen zo af en toe een nazoek doen en deed Mega al het “vuile“werk maar inmiddels mag hij veel meer. De jagers die hem zien werken zijn ook enthousiast over hem. Hij mag alleen nog geen hazen apporteren. Maar eenden, duiven en fazanten heeft hij al diverse binnengebracht. Inmiddels heeft hij ook geleerd slootjes uit te peuteren naar aangeschoten eenden. Dat is natuurlijk extra goed want daardoor wordt hij zorgvuldiger in plaats van te razen. Ik ben echt heel gelukkig met hem en volgend jaar hoop ik weer MAPS en WT met hem te kunnen doen. En…….. veldwedstrijden!!
We zien wel. Eerst vakantie.